Raspad EU zbog Nemačke i Francuske?
Predsednik Francuske Nikola Sarkozi inicirao je nedavno, dan pošto su SAD predale rukovođenje vojnom operacijom NATO, video-konferenciju sa saveznicima - liderima SAD, Nemačke i Velike Britanije. Podrška “četvorke” političkoj tranziciji u Libiji, sažeta u kratkom saopštenju posle ovog “virtuelnog” susreta nije, međutim, prikrila pukotinu među stožerima Evropske unije, Francuskom i Nemačkom, otkrivenu upravo oko vojne intervencije u Libiji.
Mada je logika vojevanja na libijskom tlu poslednjih nedelja u drugi plan stavila, prvobitno glavno, pitanje onih “za” i onih “protiv” intervencije, posledice “pukotine”, pokazuje se, mnogo su dalekosežnije nego što na prvi pogled možda izgleda.
“Francuska uzleće, Nemačka se odmeće” naslov je teksta u “Njujork tajmsu” u kom se navodi da je Pariz, ponovo integrisan u vojne strukture NATO 2009. godine, poveo vojnu operaciju Alijanse u Libiji, i “pružio mišiće” UN snagama u Obali Slonovače, “dajući lekciju svom pacifistički orijentisanom savezniku, Nemačkoj, o atlantizmu 21. veka”.
- Adenauer i De Gol mora da se okreću u grobu. Evo Nemačke koja kolebljivo staje uz Brazil, Rusiju, Indiju i Kinu, protiv najbližih sazveznika, Francuske i SAD, pri glasanju u UN o vojnoj akciji. A evo i Francuske sa najjačom podrškom NATO - navodi se.
Ističući da je predsednik Nikola Sarkozi “uništio tabu da francuski političari ne mogu da vole Ameriku i napreduju”, ističe se da ovakav poredak stvari predstavlja “najdramatičniji obrt u posleratnim ulogama”:
- Ovo su seizmički evropski preokreti - naglašava se.
Za SAD, smatra njujorški dnevnik, nema dileme:
- Na najvišoj smo tački posleratne francuske diplomatije i najniže u Nemačkoj - konstatuje se, uz isticanje da je Berlin “morao da stane uz svoje saveznike”.
Pošto nije, američka pozicija u dvojcu koji predstavlja stožer EU, situacija je jasna - “Obama treba da gleda u Sarkozija, a na u Merkelovu, za stratešku podršku”.
