I to je (bio) Balkan: Prvi počasni konzul
Kada je naučnik svetskog glasa Mihajlo Pupin Idvorski početkom 20. veka počeo da se bori u Americi za političke interese Srbije, imao je ravno pedeset godina.
Već je ostvario američki san - od siromašnog useljenika stigao je do jednog od najuglednijih i najbogatijih naučnika Amerike. Tada je u SAD bilo tek oko 50.000 srpskih useljenika, uglavnom fizičkih radnika.
Žudeći za ujedinjenjem Srba i u otadžbini i u svojoj novoj domovini, Pupin je 1908. osnovao Srpski narodni centralni odbor. Potom je u Klivlendu od rasutih srpskih udruženja stvorio veliku i snažnu organizaciju Sloga.
Godine 1911. postao je počasni generalni konzul Kraljevine Srbije u Njujorku. Platu nije primao od matice, a kancelariju je otvorio o svom trošku.
U osvit Prvog balkanskog rata 1912. organizovao je prikupljanje pomoći Srbiji i Crnoj Gori, koje je dostiglo vrhunac njegovim vatrenim govorom u Amsterdam Opera holu u Njujorku - srpski naučnik je upozoravao Ameriku i svet da Srbi na Balkanu ne vode samo rat za oslobođenje od Turaka, nego i protiv podmukle diplomatije velikih sila koje Srbiju i Crnu Goru ne priznaju kao suverene države. Pupin je tada kao prvi donator priložio ček na 10.000 dolara. Kao predsednik Sloge, uputio je Srbiji oko 58.000 dolara, pozivajući zemljake u SAD da slede njegov primer. Napisima u "Njujork tajmsu" zalagao se za ujedinjenje balkanskih Slovena, smatrajući da je kralj Petar Prvi Karađorđević osoba koja može da izvuče srpske zemlje iz austrijskog zagrljaja.
