Prvi Amerikanci bili ljudožderi
Prema najnovijim naučnim dokazima, stanovnici prve engleske kolonije u Severnoj Americi početkom 17. veka suočili su se s toliko teškim uslovima da su boreći se da ne umru od gladi počeli da jedu jedni druge.
Nove analize kostiju iz Džejmstauna, prvog stalnog naselja engleskih doseljenika u Americi (istočna obala), potvrđuju priče da su se usled jake zime 1609/1610. godine pored pasa, miševa i drugih živih bića jeli i ljudi. Zima je bila toliko teška da je nije preživelo više od 80 posto stanovnika Džejmstauna.
Naučnici Nacionalnog prirodnjačkog muzeja iz Vašingtona spominju pronađenu lobanju 14-godišnje devojčice za koju se smatra da je posle smrti bila žrtva kanibalizma. Ožiljci na njenoj lobanji sugerišu nastojanja da se odstrane komadi mesa i mozga (mozak je tada bio čest sastojak u jelima - naravno, životinjski), kao i druge kosti koje upućuju na to da je leš bio raskomadan.
Pronalazak posmrtnih ostataka u podrumu originalne tvrđave, punom smeća, naveo je naučnike na teoriju da je su dokazi o ljudožderstvu godinama skrivani do dolaska novog direktora.
Osim teške zime, nestašica hrane u Džejmstaunu bila je posledica uništenih odnosa s Indijancima koji su u početku prijateljski dočekivali došljake i pomagali im da nađu hranu.
Pretpostavlja se da leš 14-godišnje devojčice nije jedini kojim su se hranili kolonizatori i da su se slični slučajevi događali i u drugim kolonijama u Novom svetu u to vreme. Britanski list "Gardijan" spominje četiri veka stara svedočanstva nekih preživelih žitelja Džejmstauna o muškarcu koji je ubijen pošto je otkriveno da je ubio vlastitu ženu i zatim je konzervirao solju.
