Najveći grad duhova u Kini: Niko ne šeta Trgom Džingis Kana
U kineskoj pokrajini Unutrašnja Mongolija čitav jedan grad, sagrađen za vidše od miliona stanovnika, gotovo je prazan. Ordos je rodno mesto Džingis Kana i vekovima je bilo tradicionalno mongolsko naselje sa nekoliko hiljada ljudi. Na tom mestu nikao je grad sa blokovima višespratnica, javnim zgradama, prostranim trgovima i upečatljivim spomenicima. Jedino što se nije značajno promenilo je - broj stanovnika.
Ogromni kip moćnog ratnika Džingis Kana uzdiže se na Džingis Kanovom trgu u Novom Ordosu. Trg je prostran i po snežnoj izmaglici se ne može ceo ni sagledati, a okružen je visokim, impozantnim zgradama.
Na centru trga se propinju dva džinovska konja iz mongolskih stepa, spomenik koji baca u zasenak čak i samog Kana, i još više ističu pustoš mesta, poznatog kao najveći kineski grad duhova.
Većina zgrada u Novom Ordosu prazna je i nenameštena, a blokovi ekspresno sagrađenih zgrada puni su neprodatih stanova.
Priča je počela pre 20 godina, sa velikim projektom eksploatacije uglja u Mongoliji. Privatne rudarske kompanije pohrlile su u monglsku stepu, otvarajući velike rudnike i površinske kopove. Seljaci su prodavali zemlju rudnicima i preko noći postajali bogati. Radna mesta su se otvarala, a niz drum su odlazila teretna vozila prepuna uglja.
Novac je priticao, a gradić Ordos je doživljavao procvat. Gradske vlasti su rešile da ne budu sitničave. Napravljeni su planovi za izgradnju ogromnog novog grada za nekoliko stotina hiljada staniovnika, sa Džingis Kanovim trgom u centru. Deset godina kasnije, Novi Ordos je uglavnom prazan. U gradu predviđenom za preko milion stanovnika živi oko petine tog broja, a slabo građeni javni objekti zvrje prazni i urušavaju se.
Grad izgrađen na ledini, u neprijatnoj i oštroj Mongolskoj klimi, poznatoj po ogromnim temperaturnim razlikama i neumoljivim vetrovima, nikada nije uspeo da privuče planirani broj stanovnika, upkos brojnim pogodnostima koje se doseljenicima nude.
Ordos je samo najspektakularniji primer novog kineskog fenomena - gradova duhova. Sve su brojniji slučajevi mesta sa neprodatim stanovima i poslovnim prostorom koji nema ko da iznajmi.
Kinezi tek u proteklih 25 godian uopšte imaju mogućnost da kupuju nekretnine i da trguju njima, ali na Zapadu mnogi tvrde da je kineskom građevinskom bumu došao
kraj i da je mehur od sapunice tamošnjeg tržišta nekretnina već počeo da puca.
Sami Kinezi na stvar gledaju opuštenije: veruju da će državnom rukovodstvu poći za rukom da sa ovom pojavom planski izađe na kraj, a uzdaju se i u ogromni rezervoar radne snage koja postojano pritiče iz unutrašnjosti u gradove, u potrazi za poslom i životnim prostorom.
