Jokić
Goran Jokić iz Nove Pazove pita za poreklo svoje porodice i kaže da potiču iz sela Polom, opština Bratunac, u istočnoj Bosni. Prema porodičnom predanju morali su "zbog krvne osvete da napuste dotadašnji zavičaj u okolini Ivangrada ili možda Pljevalja, gde su se prezivali Simović ili Simonović, pa se najpre doselili u okolinu Foče.
Kad su ih tu Turci pronašli, trojica braće: Tomo, Simo i Joko presele se u okolinu Bratunca. Po njihovim imenima potomstvo je dobilo prezimena: Jokić, Tomić i Simić. Krsna slava Jokića je Sv. Nikola "koji se uvek proslavlja uz posnu hranu", naglašava naš čitalac.
Ovo porodično predanje Jokića ima neke deliće istine koju smo otkrili o njima, nastanjenim i sa jedne i sa druge strane Drine, a koji slave Nikoljdan. Među prezimenima u Bosni zabeleženi su krajem 19. veka i Jokići sa više slava (ukupno 13), a Nikoljdan se slavio u parohijama: Dubravica (protoprezviterijat Srebrenica), Mokro (Sarajevo), Vareš (Visoko), Čečava kod Teslića i Vođenica (Petrovac).
Ljuba Pavlović, autor monografije o selima nekadašnje "Sokolske nahije" zabeležio je porodičnu istoriju Jokića koji su pre doseljavanja u okolinu Bratunca bili nastanjeni u Rastištu, planinskom selu ispod Crvene Stijene na Aluškoj planini u okviru Tare. Ono je danas izdeljeno na tri sela: Jagošticu, Rastišta i Gaočiće. Rastišta su staro naselje još iz srednjeg veka, starije od stanovništva koje tu sada živi. Najstariji stanovnici Jokići, nastanjeni su od 19. veka. Zvali su se i Kremići. Početkom 20. veka bilo je ovde čak 38 njihovih domaćinstava, sa krsnom slavom Sv. Nikola.
Prema porodičnom predanju, u Rastišta se prvi doselio njihov predak Joko sa suprugom i trojicom sinova i njihovim porodicama, stokom i drugim potrepštinama. Bili su poreklom od Fundine u plemenu Kuči, podno Komova. Neki od potomaka nalazili su svoje srodnike u Kučima i dovodili ih u svoj kraj odakle su se oni rasturali vremenom, kao trgovci i zanatlije po raznim varošima i selima duž Drine.
Prvo Jokovo naselje u Rastištima, bilo je pod Crvenom Stijenom gde se je i zakućio. Umro je u zaseoku Kremići po kome su i dobili navedeno drugo prezime. Njegova deca su se raseljavala dalje s obe strane Drine, ali neki su zadržali prezime Jokić, a drugi se, osim Kremića, prezivali i Tošići.
Pored njih se naselio i Krsman, od istih Kremića, iz Požara kod Foče, sa kojima su "jedan rod" i ovde se zovu Krsmanovići. Slave Sv. Nikolu. Od Krsmanovića su se, pak, odvojili ogranci Mijailovići, Džanići i Radojičići koji su takođe srodnici čitaočeve porodice Jokić. Jedno od glavnih zanimanja Krsmanovih potomaka, koji je bio i hajduk, bilo je u potonjim vremenima seča i izvoz drvne građe.
