Pravi svetski raritet
Banja Kulaši kod Prnjavora smeštena je u podnožju planine Ljubić, u dolini reke Ukrine, uz prugu Doboj-Banjaluka. Ime je dobila od obližnjeg sela. U ovom kraju su lekovita svojstva voda počeli de koriste još stari Rimljani, koji su visoko cenili tople sumporne izvore. Ipak, prvi put je izvršen popis i opis svih prirodnih izvora prnjavorskog kraja tek dolaskom Austrougara na prostor Bosne i Hercegovine.
Laza Nenadović je 1936. godine u svojoj knjizi "Kulaše" opisao kao banju lokalnog značaja. Završetkom Drugog svetskog rata banja Kulaši je pridružena ugostiteljskom preduzeću Cer u Prnjavoru i u njegovom sastavu je ostala skoro do danas, a pre dve godine je ovo lečilište prešlo u privatne ruke.
Osamdesetih godina prošlog veka izgrađena je nova banja sa stacionarom, bazenima i kadama, kao i sadržajima za fizikalnu terapiju. Radila je samo sezonski i najviše ju je koristilo lokalno stanovništvo. Prema jedinstvenoj vodi, koju karakteriše visok stepen alkalnosti, a nizak nivo mineralizacije i čija temperatura iznosi 27ì banja Kulaši je pravi svetski raritet.
Postoji samo sedam takvih banja u svetu, a u Evropi tri izvora ovakve vode koja daje vidne rezultate u lečenju kožnih oboljenja. Uz to, u ovoj banji se leče bolesti bubrega, bešike, mokraćnih puteva, organa za varenje, ženskih polnih organa, povišeni krvni pritisak, dijabetes i holesterol.
Kupatila za plemiće i legionare
Za svoje plemiće, ali i za obolele i ranjene legionare Rimljani su na tlu Bosne i Hercegovine gradili veličanstvena lečilišta sa bazenima i kadama, i postavljali i podne cevi kroz koje su puštali toplu vodu za grejanje. O visokom kultu korišćenja ovih voda govori i činjenica da su ih upotrebljavali tokom cele godine.
