BIKAR

Iz Sremskih Karlovaca piše nam g. Aleksandar Bikar i pita da li možemo da mu pomognemo oko porekla njegove porodice i prezimena. Njegovi preci vode poreklo sa planine Rudnik u Srbiji. U vreme kada je jedan od njih bio seoski knez, poveo je čitavo selo preko Save da bi se naselili u Vojvodini.

Njegova porodica je najpre došla u blizinu Sombora, na teritoriju Pivnica, a zatim i u sam grad Sombor. U Sarajevu su pre poslednjeg rata imali srodnike koji su se uglavnom iselili u Minhen, a i drugde po svetu. Bikara iz Srbije ima iseljenih i u Argentinu.

U Somboru i na okolnim salašima najpre je zabeleženo prezime Bikarević 1743. godine. Prvi se doselio Radoslav Bikarević iz Pivnica. Već 1748. godine u Somboru i okolini postoji jedna porodica Bikar i dve Bikarovih, dok su 1790. godine tri porodice Bikara i dve Bikarovih. U državnim arhivama Pešte i Beča postoje podaci o pojedinim mestima u Bačkoj.

Ti spiskovi su uglavnom sastavljeni zbog poreskih ili vojnih obveznika. Tako su u popisu Pivnica za 1715. godinu zabeleženi i Janko Bikar kao predradnik u nekoj radionici, a u spisku od 1720. godine i Marko Bikar kao predradnik. U popisu za 1728. pojavljuju se imena Marko Bikar, Radoslav Bikarović, bez naznake zanimanja, a u Pivnicama su 1743. zabeleženi Živko Bikarović i Radoslav Bikar kao poljočuvari. Interesantno za veliki broj prezimena koja se susreću na ovim spiskovima jeste njihova toponomastička građa koja nas upućuje na mesto odakle su se doselili.

S jedne strane je to Srem, preko koga su i Bikari morali da prođu, a s druge strane su to neka mesta u Srbiji i Šumadiji odakle su Bikari svakako poreklom. Tako susrećemo prezimena Bajšanin, Brestovčanin, Dorošanin, Sirižanin, Sremac, Subotičanin, ali i Šapčanin, Rogatičanin, Prkosavac, od sela Prkosava pod Kosmajem.

Pivnice su u Kruševskom pomeniku 1650. godine zabeležene kao naselje, a već 1700. kao pustara. Godine 1715. imale su 39 srpskih domaćinstava, a 1720. sa 24 srpska i jednim mađarskim domaćinstvom. Već od 1725. pa do 1786. raste broj srpskih kuća, kao i poreskih glava u njima, od 99 do 168. Prema ovim godinama nastanjenosti vidi se da su postojala dva talasa seobe iz Šumadije i, posebno, Takova. Jedan sa nadiranjem Turaka od 15. i 16. veka, i drugi sa Velikom seobom 1690. i 1737. godine. Od velikog značaja je i oslobođenje Bačke od Turaka 1699. godine kada ona postaje privlačna za došljake.

Postoji Bikovo, zaselak kod Subotice, koji je, moguće je, dobio ime prema Bikarima. A naziv Bikar je vezan za uzgoj bikova, prema kojima je planina Rudnik bila poznata. Postoji i uzrečica: "Jak kao rudnički bik!" Što se tiče Sarajeva i Bikara, tamo postoje samo Bikalji sa slavom Đurđevdan, prema popisima za 1882. godinu.