DRAKULIĆ

G. Duško Drakulić već zna da ima duboke korene - u Korenici, Liki dopiru do 1690. i 1712. godine i da su njegovi preci tamo stigli u prvoj polovini 16. veka, između 1527-1580. godine, iz oblasti Potarje-Piva-Lim. Slave Sv. Stefana Dečanskog. Zanima ga ima li u Crnoj Gori i na Kosovu pisanih tragova o Drakulićima.

Ime Drakul, koje potiče od grčke reči drakon i latinske drako - zmaj, bilo je često među stočarima koji su se mešali sa srpskim stanovništvom još u srednjovekovnim državama, a prezime Drakulić se, i u bližoj i u daljoj prošlosti, najčešće javlja u Lici.
Opisi putopisaca i drugi izvori potvrđuju da ih je u koreničkom kraju bilo još 1700, a graničarski spiskovi iz 1712. ih registruje u 110 kuća u Korenici.

"Karlovačko vladičanstvo" M. Radeke evidentira Drakuliće u Lici, Baniji, Kordunu i okolnim manjim oblastima kao pravoslavne Srbe sa slavama Jovanjdan, Mitrovdan, Sv. Stevan Dečanski, to jest Mratindan, i Aranđelovdan, ali u Drakule sa slavama Mratindan i Sv. Jovan.

M. Karanović, autor "Pounja", za Drakuliće i ostale "mratinštake" - za čija imena (Šaša, Agbaba, Kalember, Kovačević, Grahovac, Kobić, Raca, Galogaža i Turudija) kaže da "čudno zvuče" - navodi da su svi u srodstvu i da potiču iz hercegovačkih Korjenića.

I J. Dedijer, u monografiji "Hercegovina", kaže da su Drakulići iz Korjenića, sa slavom Sv. Stevan Dečanski, Sv. Mrata, odseljeni u Liku, i da je Korenica i dobila ime po njihovom zavičaju - Korjenićima u Hercegovini.

U Žudojevcu, u Bilećkim Rudinama, imali su rodbinu Đaiće, sa istom slavom kao Drakulići, ali je zanimljivo da ispitivači prezimena u Hercegovini i Crnoj Gori uopšte nisu naišli na porodice sa ovim prezimenom. To može da znači samo da su se već bili iselili u krajeve koje smo prethodno naveli.

U Boki se sreće prezime Drakul, porodice u Grblju koja se doselila između 15. i 18. veka iz Crne Gore. Ima ga i u Vranovači, porodice takođe doseljene iz Crne Gore, u 18. veku, ali sa slavom Sv. Nikola. Etnolog J. Erdeljanović za njih kaže da su od Jovanovića, od Bjeloša, odnosno Bajica, i da ih ima i u Paštrovićima pod prezimenom Vukota. Od njih su i porodice u Petrovom Selu, na Miroču, u Srbiji, u Sremu i u Lici - odseljene sredinom 19. veka. Neki od njih slave Arhangela Mihaila.

Na kraju da - uz niz podataka o rasprostranjenosti ovog i sličnih prezimena - kažemo da, nažalost, nismo naišli na pisane tragove o Drakulićima "sa teritorija Crne Gore i Kosova", kao i Metohije.