Bošković

Porodica Bošković javila nam se iz Esena i interesuje se za poreklo svog prezimena. Kako pišu, vode poreklo iz sela Piperci kod Bijeljine, sa slavom Sv. Nikola., a navode i da Boškovići u Herceg Novom imaju istu slavu, ali da je u Bijelom Polju, u Crnoj Gori, ima Boškovića sa slavom Lučindan.

Boškovići su, evidentno, poreklom od različitih grana, te nisu srodni. Pošto je prezime patronimičko, nastalo po imenu nekog muškog pretka, Boška, moguće je da u istom kraju, u raznim mestima, postoje Boškovići nastali nezavisno jedni od drugih.

Tako pored Boškovića u Bijelom Polju, postoje u istoj oblasti Boškovići u mestima Ritošići i Kaluđerovići, sa slavom Mratindan, i u Kovačima koji slave Đurđevdan, dok su treći, u Kolašinu i Kričku, primili islam.

Od čuvenijih epskih i istorijskih ličnosti ovog imena da spomenemo, pored Boška Jugovića, i drugog Boška, brata Bijelog Pavla, rodonačelnika plemena Bjelopavlića u okolini Nikšića, nekadašnjoj Staroj Hercegovini. Bijeli Pavle bio je sin znamenitog Leke Kapetana, iz Dukađina, kod Peći.

Pored Boška, imao je još dva brata - Gavrila (Gaša) i Miraša. Kad su Turci zauzeli Prizren i Peć, svi su, s Bijelim Pavlom, prebegli u Boku i Paštroviće, a onda se Gašo vratio u Dukađin, Bijeli Pavle u Bjelopavliće, a Miraš i Boško ostali u Boki, gde i danas imaju potomke.

Po drugoj verziji, Boškovići su potomci nekog kasnijeg Boška, sina Kaluđerova, a unuka Gojaka, direktnog potomka Bijelog Pavla, Od pet Kaluđerovih sinova nastale su grane Boškovića, Radulovića, Vukovića, Vujovića i Sekulića.

Ovo grananje pada krajem 16. i početkom 17. veka, u doba kučkog vojvode Lala Drekalovića. Boškovići su živeli u Orjoj Luci i u Danilovgradu. Orju Luku su zasnovali serdar Mijajlo i pop Rade Bošković. Mnogi od Boškovića bili su znameniti ljudi, a dvojica igumani manastira Ostrog - Maksim i Josif.

Najznamenitiji po junaštvu je bio harambaša Petar Bošković.