BETIĆ
Iz Kruševca nam se javio g. Dalibor Betić sa dosta podataka o svojim "korenima", ali ipak, na kraju pisma, pita da mu kažemo koje je njegovo "pravo poreklo"! Rodio se u Podgorici u koju je 1954. godine, iz Ljubižde kod Istoka u Metohiji, došao njegov otac Milovan, rođen u selu Sinaje kod Istoka, opština Peć. Krsna slava im je Sv. Dimitrije.
Rođaci su im Betići iz Istoka i Sinaja, a ima ih i u Ćićevcu, u koji su došli 50-ih godina, možda i pre, te u Jagodini i Paraćinu - izbeglih iz Metohije, kao i u Podgorici. Od rata i okupacije Kosova i Metohije 1999. godine tamo više nema Betića.
Čitaočeva baba je pričala da im preci potiču od bratstva Dedića, iz plemena Kuči, a u Metohiju su se sklonili od krvne osvete. Prema toj priči, u okolinu Peći su došla dva brata, sa sestrom, koja je umrla mlada, a prezime Betić su dobili, navodno, prema nekom begu kod koga su radili i živeli. Kasnije se jedan brat odselio u današnju Hrvatsku, gde i danas ima Betića u više mesta.
U porodično predanje o poreklu iz Kuča nećemo da ulazimo, tim pre što se krsno ime Betića poklapa sa slavom Kuča - Dedića iz Berova i "adaptiranih" Kuča, Mrnjavčevića.
Osim u navedenim mestima u Srbiji, uključujući Metohiju, naravno, i porodica u Podgorici i Hrvatskoj - konkretno, u Malom Lošinju, Starom Petrovom Selu kod Nove Gradiške, Zadru i Zagrebu, za koje ne znamo koje su konfesije i nacionalnosti, ali verovatno, prema nekim imenima na internetu, pokatoličene - Betiće nismo mogli da pronađemo ni u jednom od krajeva bivše SFRJ, za koje imamo podatke o poreklu stanovništva i familija.
Čitalac nam nije naveo - verovatno to ni sam ne zna, a ni baka koja je o tome pričala, ili oboje nisu zapamtili - kada su, bar u kojem veku, spominjani preci stigli iz Kuča u okolinu Peći. Budući da su porodice iz grane drugog brata, koji se iz Metohije odselio u Hrvatsku i, najpre, verovatno, stigao u Vojnu granicu, dopre sve do Slavonije i na severnodalmatinsko ostrvo Lošinj, prelazak na liniji Kuči-Peć morala je biti bar pre dva-tri veka.
Mora se pretpostaviti da su pre odlaska u Hrvatsku svi u novom zavičaju, kod Peći i Istoka, na imanju spomenutog bega, bar neku deceniju, toliko da im on nadene nadimak koji im je ostao kao prezime i koji su poneli u krajeve u koje su otišli.
Naime, turcizam bet znači loš, nevaljao, što znači da su ti Srbi na begovom imanju bili neposlušni, nepokorni, a takve su begovi "krstili" pogrdnim imenima.
