ĆORIĆ

Iz glavnog grada Australije, Kanbere, g. Vladimir Ćorić nam piše da je počeo da se zanima za poreklo svoje porodice, jer je, u inostranstvu, postao "svedok kako se i koliko ljudi asimiluju, pretapaju..." Njegovi Ćorići su iz sela Miljevci, Sanski Most, doseljeni u Srbiju, u Čalmu kod Sremske Mitrovice, posle Drugog svetskog rata. Slave Đurđevdan.

 

O svojim precima zna do čukundede Bože (druga polovina 19. veka), a "celokupnu istoriju porodice Ćorić" posredno - iz kazivanja istaknutog crnogorskog rukovodioca Blaža Jovanovića: da su sve do početka 17. veka, kao deo plemena Jovanović, živeli kod Plavskog jezera, u Crnoj Gori, do "strašnog rata sa Šiptarima", kada je većina prebegla u Hercegovinu. Tada su, da izbegnu osvetu, promenili prezime u Ćorić, a neki se odselili čak u južnu Rusiju.

U Hercegovini, neke porodice su pod pritiskom prešle na katoličanstvo, pa ih ima u okolini Mostara i Splita, a jedna u islam, dok su ostali krenuli na severozapad, u Bosnu, prema Sanskom Mostu.

Monografija A. Jovićevića "Plavsko-gusinjska oblast, Polimlje, Velika i Šekular" delom potvrđuje ovo kazivanje. Autor 1921. piše da su se veličanski Jovanovići doselili iz Peći pre "36 godina", dakle 1885, i da su poreklom od Ašana - starosrpskog plemena u Crnoj Gori, iz okoline Berana, sa slavom Đurđic, poznatom kao "Mladi Đurđevdan". U Crnoj Gori ima i drugih Ćorića, ali ih ovom prilikom nećemo navoditi.

Ćorića, u raznim mestima u Hercegovini, ima pravoslavnih Srba, kao i katolika i muslimana, ali ni ovde nisu svi istog porekla.

U Bosni, prema Đ. Janjatoviću, "Srpska prezimena u Bosni", pravoslavne porodice Ćorić zabeležene su krajem 19. veka u parohijama Kokori (kod Prnjavora), sa slavom Sv. Arhiđakon Stefan, u Sočanici (kod Dervente), slava Sv. Simeon Bogoprimac, u Gomionici i Mahovljanima (kod Banaluke), u Kozarcima (kod Prijedora) i u Crnom Lugu (kod Grahova) - slava Jovanjdan, u Zenici - Miholjdan, u Bugojnu, Donjem Vakufu i kod manastira Moštanice (Dubica) - Nikoljdan, a Đurđevdan samo u parohiji Oštra Luka, kod Sanskog Mosta.

U seljenjima tokom vekova, od okoline Berana do Sanskog Mosta, Jovanovići, potom Ćorići, promenili su, dakle, silom prilika, prezime, a verovatno - zbog veće pogodnosti spremanja i gošćenja - i datum proslavljanja svetitelja porodičnog zaštitnika: umesto u jesen - u proleće.

Neke porodice, kao spomenute kod Grahova, u Crnom Lugu, promenile su i svetitelja, opredeljujući se za Sv. Jovana!