Crkva manja od obora
U vreme Karađorđa, vođe Prvog srpskog ustanka, između 1800. i 1813. godine, uglavnom su obnavljane starije crkve-brvnare, dok su nove slabo podizane. Posle sloma ustanka ponovo su paljene i rušene. Ali, posle uspeha Drugog srpskog ustanka, u doba kneza Miloša Obrenovića od 1815. do 1839, podignuto je i obnovljeno više od 70 hramova od drveta. Posle prve vladavine kneza Miloša prednost preuzimaju zidane građevine.
U Srbiji je danas sačuvano pedesetak crkava-brvnara. Najviše ih je u kraljevačkoj opštini, a sačuvale su se i u okolini Požege, Kosjerića u zapadnoj Srbiji, zatim u okolini Smedereva, i u Timočkom kraju.
Jedna od najstarijih i najmanjih crkava od drveta sagrađena je 1705. godine u Gorobilju kod Požege. Prema predanju, u ove krajeve je došlo nešto Srba koji su isprva pošli za patrijarhom Arsenijem Čarnojevićem 1690. godine. Pridošlice su ovde zatekle pust kraj. Da bi ih zadržao kao radnike, mesni turski spahija dozvolio im je da podignu drvenu crkvu u šumskom gustišu, u gornjem delu sela, ali da "ne bude veća od obora".
Da bi crkva bila što manje upadljiva, nije mnogo izdignuta od zemlje. Vrata su joj vrlo niska, tako da je bilo potrebno sagnuti se prilikom ulaska.
Prema drugom predanju ova crkva je prvobitno bila sagrađena u zaseoku Slatina, odakle su je Gorobiljci, kada su saznali da se Turci spremaju da je zapale, jedne noći tajno rasklopili i preneli u obližnji zaselak Počeča. Crkva-brvnara u Gorobilju je posvećena rođenju Svetog Jovana Krstitelja.
Crkvu su Turci spalili između 1788. i 1804. godine. Obnovljena je 1810. godine, da bi je Turci ponovo spalili posle sloma Prvog ustanka. Ponovo je obnovljena 1820, i još jednom 1936. godine.
