BADRLJICA

Iz Mokrina, kod Kikinde, g. Dragoljub P. Badrljica, profesor i osnivač Mokrinskog muzeja, očekuje da mu dopunimo podatke o poreklu porodice o kojoj najstariji podaci, kako piše, sežu do pretka Jovana, rođenog 1675, koji je kao konjički oficir u Senti dobio plemstvo 1751. godine. Badrljica navodi da je porodična slava Sv. Nikola.

 

Nažalost, podaci koje je profesor naveo samo su delić onog što nam je potrebno i što, inače, često naglašavamo, pa će i naš odgovor biti nepotpun, tako reći patrljak - da se upotrebimo reč koja ima veze upravo sa ovim prezimenom, što ćemo objasniti u nastavku.
 

Piše nam gde sve ima Badrljica - osim u Mokrinu, u Kikindi, Subotici, Novom Kneževcu, Pančevu, Beloj Crkvi (u Banatu), Budimpešti, Novom Sadu, Beogradu, Šidu, Sremskoj Mitrovici itd. - što prihvatamo bez proveravanja koje bi nam oduzelo mnogo vremena. Doduše, u Mokrinu nisu zabeleženi u 18. i 19. veku, što znači da su se doselili kasnije. Budući da profesor o sebi i o svojoj užoj porodici, izuzev podatka o pretku plemiću, ne govori ništa konkretno, ostaje nam da se oslonimo na raspoloživu literaturu koja je za Banat, začudo, oskudna.
 

J. Erdeljanović, na osnovu istraživanja pre skoro jednog veka, u delu "Srbi u Banatu", iznosi opšte i posebne podatke o Mokrinu, čak i izvod iz crkvenog letopisa, ali kod njega nema porodice Badrljica, već samo Badrljički - u grupi porodica "čije poreklo nije utvrđeno" - koja slavi Sv. Nikolu. Još dodaje da ih ima i u Senti i da su "bili plemići, ali sad nemaju ni diplome ni grba".
 

Oblik Badrljički bio je prolazna faza prezimena Badrljica kako je prvobitno glasilo i ponovo bilo vraćeno.

Što se grba tiče, predstavljen je u knjizi "Vojvodina" - "Od najstarijih vremena do Velike seobe". U poglavlju "Plemićke porodice" nalazimo belešku o Badrljicama, u kojoj se kaže da su plemićki list i ugarska grbovnica izdani u Beču 1. marta 1751. godine Jovanu Badrljici, poručniku u Senti, ženi mu Sari Jovanov i deci Savi, Mariji, Ani i Jelisaveti. Potvrda na kuriju u Senti data je 1758. Darovnica je data 1775. Na kraju se dodaje da je u popisu bačkih plemića iz 1841. ova porodica spomenuta u Subotici.
 

A J. Popović - u knjizi "Srbi u Bačkoj" - objašnjava da je 1751. veći broj graničarskih oficira dobio plemstvo "kao nagradu za njihov rad i što su glasali za razvojačenje Potiske vojne granice".
 

Inače, letimičnim pregledom, nigde drugde nismo našli prezime Badrljica. Vuk u "Srpskom rječniku" beleži reči badrljica i patrlj. Za ovu reč, a pogotovo za njeno značenje danas malo ko zna, dok se za oblik patrljak - koji Vuk, inače, nije zabeležio ni u proširenom izdanju svog "Rječnika" - zna manje-više svuda.
 

Pored Badrljica i Badrljički, postoje i prezimena Patrlj i Patrlja koje g. Dragoljub ne spominje, možda zato što veruje da s njima nema ništa zajedničko. "Leksik prezimena SR Hrvatske" iz 1976. prezime Patrlj evidentira u opštinama Daruvar, Zadar, Imotski i Osijek, a Patrlja u Velikoj Trnavi, Svetom Jakobu i Trnovitičkim Vinogradima kod Garešnice i u Velikoj Pisanici, Orovcu i Slovinskoj Kovačici kod Bjelovara.
"Leksik" ne beleži Badrljice, ali postoje Batrle u po jednom selu kod Čazme, Kutine i Siska.