RADONJIĆ

Po molbi porodice Radonjić, rodom iz sela Raićevići, opština Cetinje, saradnici “Vesti“ ispitali su njihove korene

 

I manje školovani svakako znaju za mletačkog guvernadura u Crnoj Gori Jovana Radonića/Radonjića, ali i neopravdano nedovoljno zapamćenu Katarinu, autora knjige "Kratki opis o Zeti i Crnoj Gori" iz 1774. godine, kao i jednog vojvodu i jednog vojvodu i ministra u vladi crnogorskog kralja Nikole, te jednog profesora, politikologa i druge.

U svakom slučaju, bratstvo Radonjića/Radonića je ne samo "nešto značilo za vreme vladavine Petrovića Crnom Gorom", kako to skromno konstatuje g. Vasilije, već je zaista bilo jedno od značajnijih, pogotovo kad se setimo još slikara Novaka (rođen u Molu, u Bačkoj 1826, umro 1890), jednog od najboljih predstavnika slikarstva epohe romantizma, ili univerzitetskog profesora i velikog istoričara Jovana (1873, računajući tu i delove Stare Hercegovine koji su joj pripojeni nakon Berlinskog kongresa 1878. - Nikšićku oblast, Pivu, Banjane, Drobnjake), porodica Radonjić (Radoniće zasad ostavljamo po strani) bilo je u sledećim mestima ili nekadašnjim plemenima: Bar, Berane, Bijela (Šavnik, ogranak Vulovića), Bjelopavlići i drugi, kao Mrđeni, iseljeni u Zetu, Vasojevići (ogranak Šoškića), Gošić (Boka Kotorska), Komani, Kuči, Maine (Budva, iz Bajica), Mokro (Šavnik, ogranak Kalabića), Mol (Bačka), Nikšić, Nikšićka Župa, NJeguši (Cetinje, potomci Raičevi, Odesa (današnja Ukrajina), Pali (Bijelo Polje), Perast (doseljeni iz NJeguša još 1438. godine), Piperi (ranije Komnenović, potomci Radonje iz Kuča), Podgorica, Progonovići (Podgorica), Riđane, Sutomore, Ugnji (Cetinje) i Crmnica (16. vek).

Što se tiče porekla bratstva Radonića/Radonjića iz Njeguša, oni su, kako se to i u ovom izvoru navodi, potomci Raičevi, kasnije Raićević, a daljom starinom - kao i srodni Herakovići, od kojih su i Petrovići, crnogorske crkveno-vladarske familije odnosno dinastije - doseljeni su iz Hercegovine, možda i iz Gacka.

A o poreklu Njeguša, prihvatamo kao dokumentovano objašnjenje jednog istraživača kotorskih arhiva, a ne Erdeljanovića. Ukratko:

1. Njeguši se prvi put spominju 1420. godine i to kao Njegoši ("Negosi") već 1432. i kao Njeguši ("Negusi").

2. Ovo ime su dobili po starom nazivu glavnog potoka u svom kraju, Nelgoše ("Nelgose").

3. Njeguši u užem smislu, središnji deo istoimenog plemena, ranije su se nazivali Ledinac (Ledine, Ledinne).

Da dodamo, da se jedna grana Radonjića u Boki prezvala Guvernadurović, odnosno Governadurović.