ANTUNOVIĆ

Po molbi porodice Antunović, poreklom iz Prače u istočnoj Bosni, koja slavi Sv. Iliju, saradnici “Vesti“ su istražili njihove korene.

Antunovići su poreklom iz Crne Gore. Kroz Boku Kotorsku su, možda, samo prošli. Neka generacija se eventualno tu zadržala na putu ka Srbiji, kao što su prethodno, neko vreme, proveli u nekadašnjoj turskoj Crmničkoj nahiji.

Tu su, s ranijim prezimenom Domazetovići-Kaluđerovići, došli iz Ćeklića, iz Stare Crne Gore, gde su stigli iz plemena Bjelopavlići. Kasnije, doseljavajući se u istočnu Bosnu, promenili su prezime, po nekom pretku, i konačno postali Antunovići. Nažalost, o tome nemamo nikakvih podataka.

Prezime Antunović je, inače, patronimičko, dolazi od imena latinskog porekla, Antun, zapravo rimskog prezimena Antonius (prvi, prednji u bojnom redu). U srpski jezik je ušlo sa hrišćanstvom, preobličeno u Anta/Anto, Ante, Anton, Antonij, Antonije, Antonija, Antonica, Antal i Antul.

Neka se javljaju i u hrvatskom etničkom prostoru, najčešće Anto, Ante, Anton i Antun. Smatra se da su ovi oblici isključivo ili pretežno hrvatski, ali je reč samo o češćoj primeni. Zato su među srpskim prezimenima brojnija prezimena Antonović, Antonić, Antonijević i Antić, a njih nema kod hrvatskih porodica.

Antunovića ima i u drugim krajevima srpskog i, pogotovo, hrvatskog etničkog prostora, ali su drugog porekla i, mahom, katolici.