MATEJIĆ

Po molbi porodice Matejić, rodom iz Stepojevca kod Beograda, koji slave Đurđevdan, saradnici “Vesti“ su istražili njihove korene.

Matejići u Stepojevcu (sve do 1818. godine mesto se zvalo Batašina), doselili su se pre Karađorđevog ustanka, odnekud od Sjenice. To je zapravo Raška, kolevka prve srpske države (u tursko doba administrativna oblast Novopazarski sandžak, pa je i danas stiglo tako, pogrešno, nazivamo - Sandžak!). Slava se nije menjala - Đurđevdan je ostao, ali se zato upotrebljava češće drugo prezime Ranđić.

Porodica sa ovim prezimenom ima još u Šumadiji, ali nisu svakako istog porekla. Tako su u Cvetovac doseljeni u 19. veku iz Velikih Crljena (slava je Aranđelovdan). U Šiljakovcu su drugog porekla, doseljeni iz Bariča relativno skoro i slave Nikoljdan, kao i u Šopiću, ali nepoznatog porekla (Aranđelovdan). Tu se mogu pribrojati i Matejići od šire grupe porodica Vićentijević u Vreocima.

Oni slave Sv. Ignjatija i poreklom su iz Hercegovine, a ranije iz Struge. U Arapovcu su od nekog Čurukpare koji je došao iz Starog Vlaha (slava Đurđic), sa svojim sinovima zasnovao selo i aktivno učestvovao u Karađorđevom ustanku.

U Sokolovi su od Davidovaca, doseljeni početkom 19. veka (slave Đurđic, ali ne znaju poreklo). Ovi iz Sokolove i Arapovca uslovno bi se mogli smatrati srodnicima, jer je Stari Vlah samo jedna od etapa u naseljavanju Šumadije iz Stare Srbije. Eetnolog prof. B. Drobnjaković izričito tvrdi da su Matejići u selu Jagnjilu, u Jasenicai, koji se ubrajaju u najstarije doseljenike, došli od Sjenice.