Od siromaha do ministra
Jedan od najuticajnijih namesnika koji su vladali posle atentata na kneza Mihaila Obrenovića bio je Jovan Ristić, ministar spoljnih dela. Rođen 1830. u siromašnoj porodici, već sa punoletstvom je pokazao snažan polet za borbu protiv Turaka.
Učestvovao je u proglašenju Srpske vojvodine u Sremskim Karlovcima, potom o trošku države studirao filozofiju, koju je doktorirao na prestižnom univerzitetu u Hajdelbergu. Po povratku u otadžbinu, zaposlio se kao činovnik u Ministarstvu prosvete, pa u Ministarstvu unutrašnjih dela. Tu je ubrzo dogurao do pomoćnika samog ministra Ilije Garašanina.
Oženio se ćerkom tada najbogatijeg Beograđanina Hadži Tome i uz pomoć drugog Tominog zeta Filipa Hristića ušao u dvorsku kamarilu kneza Aleksandra Karađorđevića. Obožavao je knjige, naročito da ih piše i tada je razvio naročiti stil.
Prepoznatljiva pojava
Kako piše istoričar Slobodan Jovanović, sebi je napravio prepoznatljivu pojavu, "diplomatsku glavu sa zulufima i uvoštenim brkovima po modi carstva, i sa velikim rastresenim bakenbardima (vrstom brade i brkova) kakve su nosili nemački i austrijski carevi, i koji su mu kao ugljen crni padali čak na ramena".
U ponašanju je bio hladan. Neprestano se nameštao da izgleda kao veliki gospodin, ali je zapravo izgledao samo kao veliki činovnik. U Mihailovoj vladi je postao ministar inostranih dela umesto Garašanina. Odatle ga je delio samo korak da postane jedan od najčuvenijih srpskih i evropskih diplomata.
Knez ga postavio, pa smenio
Krajem 1861. lično ga je knez postavio za srpskog predstavnika u Carigradu. Taj položaj je bio od vitalnog značaja za budućnost zemlje. U turskoj prestonici Ristić je proveo šest godina. Uspešno je vodio pregovore o povlačenju turskih garnizona iz srpskih gradova i o samostalnoj srpskoj upravi. Kod Turaka se naučio ogromnom strpljenju i istrajnosti.
Pošto je kao ministar spoljnih poslova zamerio knezu Mihailu da režim pretvara u policijski, smenjen je sa dužnosti. Tada se približio liberalima koji su mu izgledali kao stranka budućnosti, ali i studentu, potonjem socijalisti Svetozaru Markoviću. Smrt kneževa zatekla ga je u inostranstvu. Tada ga je pozvao njegov školski drug i ministar vojni Milivoje Petrović Blaznavac da se vrati i sa sobom dovede maloletnog prestolonaslednika Milana Obrenovića. Tako je Jovan Ristić već u 38. godini života ušao u vrhovnu vlast.
