DRAŠKIĆ
Na jedno pismo imamo posebnu čast da odgovorimo, jer potiče od sina našeg pokojnog dragog kolege, dr Miroslava Draškića, etnologa, naučnog savetnika Etnografskog instituta pri SANU, koga smo lično poznavali i kao izuzetnog čoveka a koji je umro, 1975. godine. G. Vlastimir M. Draškić nam piše da je njegov otac rođen 1930, a deda po ocu, Vlastimir, 1895. godine dok je pradeda, Mladen, držao u Užicu kafanu u ortakluku sa Tomom Šunjevarićem.
"Taj podatak je", piše nam čitalac objavljen u Srpskim novinama 10. januara 1882. (Čarugdžije iz Užica). Čitalac ne zna ime Mladenovog oca (a svog čukundede) čije je poreklo iz užičkog sela Sjeverovo.
Slava porodice Draškić je Sv. Nikola. Ovo saznanje je bilo dragoceno, jer su ostali podaci koji govore o njima dosta oskudni, ali i dvosmerni te bi, zasigurno, doveli do greške u tumačenju njihovog porekla jer su u užičkoj oblasti zabeleženi i Draškići u selu Rasna (na sastavu Skrapeža i Đetinje) kao skoriji doseljenici iz Pčelica, u oblasti Lepenice. Dvadesetih godina 20. veka bilo ih je tri kuće a slave Đurđevdan. Čitaočevi preci su u to vreme već bili nastanjeni u Beogradu ali i inače izgleda da odavno nemaju rodbinske veze sa ovom granom Draškića. U selu Severovo, pak, u okolini Arilja, danas nema više Draškića.
Teško je reći kako su se i odakle precizno doselili Draškići u okolinu Užica i samo Užice gde je pradeda g. Vlastimira bio kafedžija ali kako su porodice Draško, Draškić i Draškićević starinom sa Grahova u Staroj Hercegovini i slave Sv. Nikolu, to su i "užički" Draškići, svakako, toga porekla. Porodice prezimena Draško i Draškić živele su u Boki koje je kroz čitav 18. i 19. vek.
Pop Savo Nakićenović kaže da su se u 17. veku doselili iz Hercegovine i da su se naselili "1692. sa Graova". U Mojdežu su Parijezi, od Draškić(ević)a i u Sasovićima gde su zadržali staro prezime, ali i uzeli novo - Vučetić. Slava je Nikoljdan. Iselili su se u Trst u 19. veku, gde je Jovan Vučetić (Draškićević) bio potpredsednik austrougarskog Lojda i trgovačke komore tršćanske i bokeški zastupnik na Carevinskom veću u Beču. Imao je i brata Stefana i sestru Anastasiju udatu Nako, priložnicu 100.000 kruna za građenje pravoslavne crkve Sv. Spiridona u Trstu. U Toploj je živeo krajem 19. veka Jeronim, iz iste familije Draškićevića-Vučetića, kao predsednik opštine.
Draškići našeg kolege pok. Miroslava, i njegovog sina, Vlastimira, čitaoca "Vesti", bili su odavno sposobne zanatlije (u Užicu "čarugdžije", opančari) pa i ugostitelji. U zapadnoj Hercegovini, u Izbičnom i Britvici (Široki Brijeg) neke porodice Draškića su pokatoličene u 19. veku ali, po J. Dedijeru, još i osamdesetih godina tog stoleća su slavile Nikoljdan (!) da bi potom bili i nacionalno pohrvaćeni...
