ANĐELOVIĆ

Danijela Jovančić, rođena Anđelović, piše da se njen čukundeda zvao Anđel Tasić i da je živeo u mestu Trgovište, (blizu makedonske granice) kao i pradeda Tasko (takođe Tasić). Njegov sin, čitateljkin deda, dobio je ime Stojmen, a prezime - po dedi Anđelović - pa je zanima kako se desila ta promena prezimena. I, konačno, Stojmenova deca: Voja Anđelović (njen otac) i Stanoja Tasković (njen stric) nose različita prezimena. Od 1956. oni su stanovnici Ravnog Sela (malo mesto kod Vrbasa u Bačkoj), ne navodeći razlog preseljenja, a potom i ostali veći deo familije. Krsno ime porodice je "Sv. Aranđeo".

Čitateljka nije dala još neke bitne informacije: gde je to ostao deda i njegova braća: u Trgovištu ili u Ravnom Selu i kojeg Sv. arhanđela su slavili: Mihaila, 21. novembra ili Gavrila, 26. jula?
 

Uzgred da spomenemo da "Makedonije" i njenih granica u današnjem smislu - nije bilo u vreme njenog čukundede, sve do 1945.! Ovo napominjemo isključivo da bi se shvatila sloboda kretanja i specifičan geografski razmeštaj srpskog etničkog korpusa koji je postavljanjem granica nacionalnih država (ranije republika) na južnoslovenskim prostorima "podeljen" na Srbe iz novih celina: Makedonije, Crne Gore, BiH, Hrvatske i Slovenije, a u Srbiji i sa dve autonomne oblasti, što zbunjuje naše čitaoce.
 

Druga stvar koju unapred saopštavamo čitateljki jeste u vezi promene prezimena. U ovom tranzitnom i najduže pod turskom vlašću potčinjenom prostoru, dugo se nisu ustalila prezimena, već su se dobijala ili u obliku "kolektivnih" naziva, kao Tasovci i sl., ili u pridevskom obliku prema imenu oca ili dede, pa je stoga i nastala razlika: Anđelovi(ć) i Taskovi(ć) u njenoj porodici. 

Posebno je u tim krajevima ovaj nastavak "ić" imao zlosrećnu sudbinu: dok su ga pod Turcima sveštenici podređeni grekofonoj "Vaseljenskoj patrijaršiji" mahom izostavljali - učitelji i drugi srpski nacionalno osvešćeni ljudi, nastojali su da to isprave.
 

Inače, sama imena rodonačelnika u njenoj porodici - Tasko, Stanoja - govore o poreklu sa juga Balkana i, moguće iz tzv. cincarskog denacionalizovanog kruga budući da su se oni kretali preko današnje južne Makedonije, ali i današnje Bugarske, preko Klisure u današnjoj Srbiji, do Inogošta i Vlasine.

Stoga nije ni čudo da u oblasti Vlasine postoji porodica Tasinih i Đurinih od šire porodice Strumićevih koja je, početkom 20. veka, brojala 11 domaćinstava i slavila Sv. aranđela. U oblasti Pčinje, u selu Rusce, zabeležena je početkom prošlog veka porodica Tasinci, skoriji doseljenici, sa slavama Sv. aranđel i Sv. Nikola. Prvobitno prezime - Strumićevi nastalo je prema kraju u kome su prethodno, pre seobe, boravili - Strumi(ci)...